ME : จากการทำการวิจัยครั้งนี้ทำให้ได้รู้ว่าไม่ว่าจะเป็นเพศอะไรก็ส่งผลต่อสิ่งที่เราต้องการจะถ่ายทอดออกมาทั้งนั้น แต่การที่เป็นเพศที่สามในยุคที่ยังไม่ได้รับการยอมรับมันส่งผลให้คอมโพเซอร์บางคนเศร้าเเละทุกข์ใจเป็นอย่างมากเค้าต้องใช้ชีวิตในแบบเพศที่สามอย่างปกปิดซึ่งมันส่งผลต่อผลงานของเค้าโดยการนำความทุกข์นั้น ความที่เค้าไม่สมารถแสดงความรักออกมาได้อย่างเปิดเผย ความเก็บกดระบายออกมาทางบทเพลง และมันไม่ได้แค่ส่งผลต่อผลงานของเค้ามันยังส่งผลต่อการเสียชีวิตของเค้าอีกด้วย ตัวอย่างเช่น Tchaikovsky แต่ไม่ว่าอย่างไรก็ตามจากการศึกษาค้นพบว่าไม่ว่าคุณจะเป็นเพศอะไร ถ้าคุณผ่านประสบการณ์อะไรมาในชีวิตไม่ว่าจะเป็นเรื่องความรัก หรือเรื่องอะไรก็ตามแต่คุณสามารถถ่ายทอดมันออกมาได้ผ่านการเเต่งเพลงหรือการร้องเพลงเล่นดนตรี เช่น คุณมีประสบการณ์ในการเป็นเพศที่สามแต่ชีวิตของคุณช่วงนั้นมันสนุกมาก คุณก็อาจจะเเต่งเพลงออกมาอย่างสนุกสนานแต่ในทางกลับกันถ้าคุณมีประสบการณ์ในการเป็นเพศที่สามแต่คุณอยู่ในยุคที่ไม่มีใครเค้ายอมรับในเพศที่สาม ต้องใช้ชีวิตอย่างทุกข์ทรมาน จะรักใครก็เปิดเผยไม่ได้คุณก็อาจจะเเต่งเพลงที่เศร้ามากๆออกมา และส่วนตัวมีความคิดที่ว่าคนที่เเต่งเพลงสมัยก่อนถ้าเค้าไม่ได้เป็นเพศที่สามเค้าก็จะเเต่งเพลงออกมาอย่างตรงไปตรงมาแต่ถ้าเป็นคนแต่งเพลงเพศที่สามในสมัยก่อนพอฟังเพลงของเค้าแล้วเหมือนกับว่าเพลงของเค้าไม่ได้สื่อออกมาอย่างตรงๆจะมีความรู้สึกที่ลึกซึ้งกว่าเพราะคนแต่งเพลงที่เป็นเพศปกติไม่ต้องใช้ชีวิตหลบๆซ่อนๆเเบบคนแต่งเพลงเพศที่สาม 

               

              จากการตั้งคำถาม How does the experience of being gay effect composer's art? ก็ได้คำตอบว่า  ประสบการณ์ในการเป็นเพศที่สามของคอมโพเซอร์ยุคก่อนที่ในสมัยนั้นยังไม่มีการยอมรับมันส่งผลให้ชีวิตเค้าเศร้าหมอง มีความรักแบบหลบๆซ่อนๆ เค้าจึงเเต่งเพลงออกมาแบบไม่ตรงไปตรงมา จะเห็นได้จากเพลง Symphony no.6 ของ P. Tchaikovsky เเละเพลง Adagio for string ของ Samuel Barber ที่ทำให้รู้ว่าประสบการณ์ในการเป็นเพศที่สามของเค้ามันเศร้ามาก เค้าจึงเเต่งเพลงออกมาเศร้าอย่างหดหู่ และไม่ได้มีทำนองที่เเสดงอารมณ์อย่างตรงไปตรงมา เพลงของเค้าจะมีทำนองที่ลึกซึ้งมาก เพราะการใช้ชีวิตของเค้าในสมัยก่อนมันไม่เหมือนกับเพศปกติ เค้าต้องทนอยู่กับความทุกข์ในการปกปิดซึ่งเเน่นอนว่ามันส่งผลกับการเเต่งเพลงของเค้า